WINTER- & VOORJAARSIMPRESSIES MAISON DES MIRACLES

Klik op een foto om een grote foto te zien

 

Winter 2009/2010

Het was een zeer uitzonderlijk winterseizoen. In heel Europa, ook bij Maison des Miracles. Zo mild als het najaar was, zo heftig was het bij tijd en wijle Koning Winter, die maar niet van wijken wilde weten. Maar liefst vier maal was ons domein volkomen ingesneeuwd en geïsoleerd van de buitenwereld. Daarvan zaten we tweemaal een dag of vier ingesloten, zonder mogelijkheden van vervoer, tot uiteindelijk de bulldozer van het dorp kwam om de toegangsweg weer sneeuwvrij te maken. Ook viel door sneeuw en storm regelmatig de stroom uit, zodat we ons met kaarslicht en de warmte van een gaskacheltje moesten behelpen. In februari raasde er een lokale storm door de vallei die zo heftig was dat een baldakijn naast het huis meters ver werd weggeblazen en vernield. Ook een van de twee houten paddenstoelen onder de grote bomen lag omver.

De foto’s laten overduidelijk zien dat het niet zo’n klein beetje sneeuw was ook: een laag van wel 50 cm, die in februari ook nog wel dagen bleef liggen door de temperaturen rond het vriespunt. Heel uitzonderlijk voor hier; maar ook in Spanje, Italië en Griekenland was het goed raak, soms met ernstige gevolgen voor verkeer en aanvoer van goederen. De vorige winter hadden we ook wel wat sneeuw, maar lang niet zoveel als nu. De laatste keer dat er een halve meter sneeuw viel in mei (4 mei om precies te zijn; sinds 1927 niet meer vertoond in deze streken!) kwamen er net gasten, die de toegangsweg niet konden vinden omdat alles was ondergesneeuwd… Gelukkig was de volgende dag alles weer weggesmolten.

Toch waren deze koudeperioden met sneeuw in tegenstelling tot de noordelijke landen uitzonderingen in een verder redelijk mild, gematigd klimaat met gemiddeld temperaturen rond de 10º. Uiteraard staat de zon lager en is het minder lang licht, maar ook in de wintertijd zitten we regelmatig uit de wind in de zon in een T-shirt, met dan zomaar meer dan 20º. En nog steeds is het hier veel zonniger en duren de bewolkte perioden nooit dagenlang zoals in Nederland of België. En is het dus – meestal – bijzonder goed toeven in het domein van Maison des Miracles. Er zijn Noorderlingen die nog steeds denken dat in Zuid-Frankrijk altijd de zon schijnt, maar nee dus. Zou ook ’n beetje saai worden…

 

Maart – april

Het ouderwets aangename temperatuurtje komt zo rond half mei pas echt terug, om dan niet meer weg te gaan – met een enkel somber en/of nat interval van enkele dagen – tot ver in oktober. En ik kan je vertellen dat ’t dan best een aangename verrassing is als het eens een dag of twee bewolkt weer is met koelere temperaturen en een fris windje, en een o zo nodige plens regen, om de ernstig laagstaande bronnen weer aan te vullen. Ook de boeren zijn er blij mee. Op het veld naast het huis, dat vorig jaar vol stond met zonnebloemen, staat nu prille maïs.

Er zijn plannen om komend najaar de oude waterput voor het huis te laten onderzoeken en zo mogelijk in gebruik te stellen als startpunt voor het boren naar een bron. Het zou mooi zijn als we een goede waterbron aan te boren, zodat we onafhankelijk zijn van het bestaande net. Ook willen we uiteindelijk onze stroom en warmtebron geheel uit zonnepanelen halen; de daken lenen zich hier uitstekend voor.

Het is hier zo mooi om te zien hoe de natuur weer ontluikt in het voorjaar. Na de wat late bloesems in de boomgaard zien we ook de grote bomen steeds meer blad krijgen – eerst dat prachtige prille filigrein in teer groen, dan de aanloop naar de volle bladertooi.

Mei – juni

Afgezien van die ene sneeuwdag, waarbij de helft van de vijgenboom naast het huis, al vol in het blad, de sneeuwvracht niet kon verdragen en voor de helft afbrak, werd het zacht, met zalig zonnige dagen. Met Johan de tuinman snoeide ik in één volle maandag alle vruchtbomen in de boomgaard, zodat de opbrengst deze zomer beter zal zijn – grotere vruchten met gelijkmatige rijping. Het gras is inmiddels alweer driemaal gemaaid, het zwembad is in mei gereed om weer heerlijk in te zwemmen, en de kersenboom is zwaar zwanger van prachtige zoeten vruchten, die tot half juni kunnen worden geplukt.

Het andere fruit – diverse soorten appels, peren en pruimen, walnoten en amandelen – komt pas vanaf eind augustus. Alleen de vele vijgenbomen op het domein geven gul tweemaal per jaar, in juni en in september/oktober.

De merels hier noem ik wel de ‘verjaardagsvogels’, omdat ze de eerste regel van ‘happy birthday to you’ fluiten, behalve het toontje ‘you’. Dan fluit ik terug, waardoor ze behoorlijk in de war raken en dan maar van alles door elkaar gaan fluiten. De hele dag door is het een koor van vogels, in de bomen en het zwerk, zelfs als het regent.

De gasten kunnen al heerlijk genieten van de zon op het grote balkon, en bij zwembad, of een partijtje tennis op de baan. Het is prima wandelweer, nog niet té heet (behalve midden op de dag, wanneer soms alleen zo’n gekke buitenlander het in zijn hoofd haalt om een heuvel te beklimmen of een rondje te gaan fietsen in de volle zon…). Dat milde weer herhaalt zich dan weer in het najaar, vanaf half september. Bijzonder is om te zien dat het nogal eens in de rest van Frankrijk plenst van de regen, terwijl het hier in deze uithoek, zo vlak tegen de Pyreneeën, prachtig weer is. Of dat er ’s ochtends nog grisaille is, een egaal grijs wolkendek, dat dan tegen het middaguur openbreekt en het de rest van de dag warm en zonnig is.

Maandagochtend is altijd een leuk marktbezoek aan Mirepoix, waar je je zo nu en dan in de middeleeuwen waant. Hier zijn veel oude hippies neergestreken, die op de markt hun biologische waar of kleurige exotische kleding aanbieden.

Dit waren zo enkele impressies van winter en voorjaar in het paradijs – ik hoop dat je ervan kunt genieten!

Alle goeds, en wellicht tot ziens!

Dick