NAJAARSIMPRESSIES MAISON DES MIRACLES

Klik op een kleine foto om een grote foto te zien

Het is half oktober. De meeste loofbomen zijn nog groen en er is nog maar weinig blad gevallen, ondanks de soms stormachtige windvlagen, die nu vaker over het land denderen. Kouder ook, die wind, als deze uit ’t noorden of het zuidoosten komt. Maar meestal is het toch nog steeds zalig zonnig ook, en is het op een beschut plekje uit de wind goed toeven, bij het zwembad of naast het huis. De nachttemperatuur schommelt zo rond de 8º tot 10º, hoewel er al een enkele nacht slechts 2º werd genoteerd. Grote verschillen dan met overdag, wanneer het dan snel in de zon tot boven de 25º komt! In Toulouse werd half oktober nog ruim 30º gemeten.

De fruitbomen hier op het terrein leveren hun laatste oogst op: gele en blauwe pruimen, nog wat appeltjes en veel noten.

Vanaf half oktober gaat de pomp van het zwembad uit. Het water wordt nu ook te koud om in te zwemmen, al hang ik er zo nu en dan nog wel lekker met m’n benen in.

Het pas gerooide zonnebloemveld naast het domein werd op praktische wijze geruimd, op een koude zaterdagochtend, gewoon door de boel – gecontroleerd – in de fik te steken en plat te branden.  

Een week later wordt het maïsveld ook gerooid, met een enorme machine, en wordt de maïs in een gigantische blauwe container afgevoerd. Nu scheren de zwaluwen in vlagen over ’t kale veld, pikken ze nu en dan een verloren graantje mee.

Weer een week later, op zaterdagavond om 21 uur (!), wordt in het pikkedonker het veld met weer een andere monstermachine, met grote lichten achter en voor, de grond omgeploegd. Ik vraag me af waarom zoiets ’s avonds nog moet gebeuren. Het weerbericht is nog steeds gunstig en droog, dus dat zal het niet zijn.

Donkergroen, goudgeel en roodbruin, in allerlei schakeringen takelen de wijnstruiken nu langzaam af. Het ene veld wat eerder dan het andere.

 

Mede dankzij de heldere laagstaande zon is het lichtspel in de bladeren een waar kleurenfestijn. Ik kan wel foto’s blijven schieten, zo mooi! Vooral al de zon er doorheen schijnt lijkt het alsof de bladeren zelf licht geven.

 

Er zijn bomen waarvan nog geen blad is gevallen; bij andere komt er nu al aardig wat naar beneden, al is het in de bomen met zoveel bladerdracht nog niet echt te zien. Machtig geluid is het, die golven van wind door de boomkruinen. En verder tussendoor helemaal stil, behalve een enkele vogel.

Ook de sterrenhemel is ’s nachts zo overweldigend hier. Door de afwezigheid van verlichting – behalve de lichtjes van het dorp – kun je diep het heelal inkijken. Alleen bij halve tot volle maan verflauwt dat uitzicht zolang deze in het zwerk dominant is.

In oktober zijn er in veel dorpen wijnfeesten, de dégustations et ambiance, waarbij de nieuwe wijn rijkelijk vloeit, en de karakteristieke geur van gepofte kastanjes zich vermengt met de vrolijk-vreselijke klanken van het plaatselijke dansorkestje. Ik heb een paar amandel- en walnotenbomen op het terrein helemaal leeggeplukt; met die voorraad kom ik een heel eind de winter door. Een van de heerlijkheden hier is dat je zo dicht bij de natuur leeft.

Begin november. De eerste echte herfststorm is laat dit jaar. Maar het is dan wel meteen goed raak: met windstoten tot meer dan 100 km/u raast en giert en beukt de wind door de bomen en tegen de luiken. Er komt ook flink wat regen naar beneden. Gelukkig duren dit soort perioden hier nooit zo heel lang, hooguit een dag of drie, vier.

Het gaat nu – opeens – heel hard. Na een hele week prachtig zonnig en warm weer verkleuren en vallen de bladeren nu snel. Ook de grote, geel geworden bladeren van de vijgenboom. Onlangs at ik de allerlaatste verse vijg van dit seizoen. Het was dit najaar een zeer rijke oogst. Ik kon mijn gasten dagelijks een flinke schaal ervan voorzetten.

De zon komt heel soms even door de grauwe wolkenpartijen heen, als herinnering aan zo’n uitzonderlijk mooie herfst. En ook in de wintermaanden kan het maar zo weer prachtig zonnig en zelfs zalig warm worden. Al staat de zon al wel erg laag nu. Ik denk dan nu alweer: nog zeven weekjes tot de kortste dag; daarna gaan de dagen alweer lengen…

De gasten die nu komen hebben uiteraard niet gekozen voor de zomerhitte en het zwembad. Die komen voor de rust, om heerlijk veel te lezen (kastenvol boeken hier!) en/of schandalig lang uit te slapen, met de luiken dicht. Te mediteren, yoga of tai chi te doen in de grote ruimte. Bijzondere klankmassages te ervaren. Of heerlijk uit te waaien tijdens lange natuurwandelingen door die prachtige herfsttinten. Uitjes naar de diverse Katharenplekken en naar de oude stad van Carcassonne, of naar de middeleeuwse markt in Mirepoix, zijn meestal ook goed te doen.

Bij mooi weer op het balkon in de zon is het nog gauw boven de 20º; bij bewolkt weer zitten we gewoon gezellig binnen, met de kachel al iets aan.